Madalyalarını mezara bıraktı!

e-Posta Yazdır PDF

Zonguldak'ın Kozlu Beldesi'nde yaşayan zihinsel engelli 19 yaşındaki Hatice Odabaş, ABD'de düzenlenen Uluslararası Özel Olimpiyatlar Dünya Kış Oyunları'nda kazandığı 1 altın, ve 2 bronz madalyası ile maden ocağında meydana gelen grizu patlamasında ölen babası Ziya Odabaş'ın mezarını ziyaret ederek, "Benimle gurur duyduğunu biliyorum. Bu madalyaları sana hediye ediyorum babacığım" dedi.

Zonguldak Özel Özüm Eğitim Okulu'nda eğitim gören Hatice Odabaş, Türkiye Özel Sporcular Derneği'nin sporcusu olarak 7-13 Şubat 2009 tarihleri arasında ABD'nin Idaho Eyaleti'nin Boise şehrinde 65 ülkeden 3 binin üzerinde zihinsel engelli soprcunun katıldığı olimpiyatlarda Türkiye'yi başarıyla temsil etti. 6 Türk sporcunun toplam 17 madalya kazandığı olimpiyatlarda Hatice Odabaş, Alp Disiplini kategorisinde 1 altın, 2 bronz madalya aldı.

2 yıl önce başladığı kayak sporunda elde ettiği başarılarla öğretmenlerinin ve arkadaşlarının takdirini kazanan Odabaş, olimpiyatlarda elde ettiği başarısını, 1992'de Türkiye Taşkömürü Kurumu (TTK) Kozlu Müessese Müdürlüğü'ne ait maden ocağında meydana gelen grizu patlamasında ölen 263 madencinin arasında yer alan babası Ziya Odabaş ile paylaştı. Annesi ve eğitim gördüğü Zonguldak Özel Özüm Eğitim Okulu'nun Müdürü Şaban Kayış ile birlikte babasının Karabük'ün Yenice İlçesi'ne bağlı Güney Köyü'ndeki mezarını ziyaret eden genç sporcu, madalyalarını mezar taşına koyarak dua etti. Mezarda babasıyla konuşan Odabaş, "Benim başarılarımı görüyorsun, hissediyorsun biliyorum. Benimle gurur duyuyorsun. Bu madalyaları sana hediye ediyorum. Yine kazanacağım, senin için kazanacağım babacığım" dedi.

48 yaşındaki Hava Odabaşı ise kızı ile gurur duyduğunu belirterek, "Katıldığı ilk uluslararası müsabakada kazandığı madalyaları ile babasının mezarını ziyaret etmesi beni çok duygulandırdı" diye konuştu.

Zonguldak Özel Özüm Özel Eğitim Okulu Müdürü Şaban Kayış ise, şöyle konuştu:

"Hatice, Amerika'da yarışmadan önce hep bize şunu demişti; 'Hocam ben babam için yarışacağım, babam için kazanacağım ve bu başarımı babamla paylaşmak istiyorum.' İlimize döndüğümüzde bizden kendisini babasının mezarına götürmemizi istedi. Bizde sporcumuzu babasının mezarına getirdik. Gerçekten duygusal anlar yaşadık. Çünkü babasını hiç görmedi. Orada babası için yarışacağını söylemesi, bizim için çok farklı bir anlam taşıyordu. Bu güzelliği biliyoruz ki babası yaşıyor, görüyor, hissediyor. Dolayısıyla bizim üzerimizde bir görevdi ve biz bu görevi yerine getirmenin mutluluğunu yaşıyoruz."

Kaynak: Fanatik

 

Mesaj eklemek için yetkiniz bulunmamaktadır...

Zihinsel engelli kızların kısırlaştırılmasını doğru buluyor musunuz?
 
engelli_36.jpg