Engellenenler Platformu

Özgür Kocaeli ...

Şiir, Abdürrahim Karakoç’un:

“Yol üstünde biten çalı
Bu dünya kimin dünyası
Ak çiçekli ayva dalı
Bu dünya kimin dünyası?

Gediklerinde esen poyraz
Yaprakları dalda koymaz
Gözler doysa gönül doymaz
Bu dünya kimin dünyası?

Her gün eski her gün yeni
Tükenmez gidip geleni
Canevimden vurdun beni
Bu dünya kimin dünyası?

Kar yağar kaybolur izler
Her nakış binbir sır gizler
Ufuklara dalan gözler
Bu dünya kimin dünyası?

Toprak basar kucağına
Güneş çeker sıcağına
Atar derdin ocağına
Bu dünya kimin dünyası?

İngiltere Düşesi Sarah Ferguson, İngiltere’den Ankara’ya düşüyor, Başkent’te adı “Saray” olan “Engelli Yurdu”na gidiyor, gizlice fotoğraf çekiyor, çocukların ranzalara bağlandığına, koridorların dışkı koktuğuna tanık oluyor, bunları da hümanist dünyanın tanıklığına sunuyor.
Daha önce Malatya’dan yansımıştı o film kareleri yüreğimizi dağlayarak “Haber Özel”de.
Acıları duya duya, acıya nasırlaşmış icraatlar ve iradeciler mi var o yurtlarda, diye geçiyor aklımdan.
El kadar ufak yavrular.
O yavrular insan gördüklerinde korkup çığlık atarak kaçıyorlar.
İnsan görmüşler ama...
İnsanlık görmemişler!
İnsan dışkısı içindeki yataklarında debelenen yavrular...
Tevfik Fikret’in “Hele sizler, hele sizler” diye çocukların çaresizliğini yansıtan dizeleri gibi.
Sabah akşam bir “and” belletilirdi okullarda.
Hatırladınız mı?
“Yasam (ilkem) küçüklerimi korumak, büyüklerimi saymak”
Ardından ilave edilirdi:
“Yurdumu sevmek”
Herhalde kastedilen “Çocuk Esirgeme Yurdu” değildi.
Çünkü SHÇEK yurtları facia!
Ama o yöneticiler pişkin pişkin, Allah’tan korkmadan, kuldan utanmadan o koltuklarda oturabiliyorlar.
Ankara’da adı “Saray” olan bir yurdun hali, Sarah Ferguson sayesinde gün ışığına çıkıyorsa, varın Anadolu’dakilerin hal-i pür melalini tahmin edin!
Kimsesiz çocuklar, akıl hastaları bağlı ranzalara demirlere...
Adına “esirgeme” denerek.
Aslında esirgenen hala o koltukları işgal eden yandaş yöneticiler, iktidar yandaşları!..